Get Adobe Flash player
(0 VOTITALY_VOTES, VOTITALY_AVERAGE: 0 VOTITALY_OUTOF)
User Rating: / 0
แย่ดีที่สุด 

alt

ทศบารมีวิภาค - ทานบารมี

พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจนฺโท)

วัดบรมนิวาส กทม.

สำเนาเทศน์เช้าวันแรม ๘ ค่ำ เดือน ๑๑

(๑๘/๗/๗๐)

?

อิทานิ อฏฺฐมี ทิวเส สนฺนิปติตาย พุทฺธปริสาย กาจิ ธมฺมิกถา กถิยเต, ทานปารมี สีลปารมี เนกฺขมฺมปารมี ปญฺญาปารมี วิริยปารมี ขนฺติปารมี สจฺจปารมี อธิฏฺฐานปารมี เมตฺตาปารมี อุเปกฺขาปารมีติ อิมสฺส ธมฺมปริยายสฺส อตฺโถ สาธายสฺมนฺเตหิ สกฺกจฺจํ โสตพฺโพติ

ณ วันนี้เป็นวันอัฏฐมีดิถีที่ ๘ แห่งกาฬปักษ์ พุทธบริษัทได้มายังสันนิบาต ประชุมกันเพื่อจะฟังพระธรรมเทศนาตามกาลนิยม และได้พร้อมกันกระทำสักการบูชาพระรัตนตรัย ด้วยอามิสและปฏิบัติ มียกขึ้นซึ่งดอกไม้ ธูปเทียน และไหว้พระสวดมนต์ อันเป็นบุรพกิจในเบื้องต้นเสร็จแล้ว บัดนี้ เป็นโอกาสที่จักฟังพระธรรมเทศนา จะได้นำมาซึ่งบารมีธรรม อันองค์

สมเด็จพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้ทรงบำเพ็ญมาแล้วสิ้นกาลยืดยาว นับแต่ได้รับพุทธทำนายว่า จะได้ตรัสรู้เป็นพระสยัมภูสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์หนึ่ง มีนามและโคตรชื่อนั้น ในกัลปชื่อนั้น ของพระพุทธเจ้าอันมีนามว่าทีปังกร ครั้งเป็นสุเมธดาบสได้สี่อสงไขยมหากัลปเศษแสนมหากัลปอีก จึงได้ตรัสรู้พระสัมมาสัมโพธิญาณ ได้เป็นพระบรมศาสดาของพวกเราทั้งหลาย มีพระธรรมวินัยเป็นพยานอยู่ ณ บัดนี้

คำที่ว่า?กปฺป?ว่ากัลปนั้น ดูเป็นกาลยืดยาวนัก ตามที่ท่านนิยมไว้ ดังนี้?สํวฏฺฏกปฺป?คือกำหนดด้วยเขตอายุของมนุษย์คราวเจริญตั้งแต่ ๑๐ ปี ทวีขึ้นไป ๑๐๐ ปีเติมเข้าปี ๑ จนอายุของมนุษย์ทวีขึ้นไปถึงอสงไขยปี นับเป็นกัลปหนึ่ง ชื่อว่า สํวฏฺฏกปฺป และกำหนดคราวเสื่อม?คือ อายุของมนุษย์ทวีขึ้นไปถึงอสงไขยแล้ว ก็เสื่อมถอยลงมาตามลำดับ ๑๐๐ ปี ลดออกเสียปี ๑ จนอายุของมนุษย์ต่ำลงมาถึง ๑๐ ปี นับเป็นกัลปอันหนึ่ง ชื่อว่า?วิวฏฺฏกปฺป

สํวฏฺฏกปฺป? (และ)?วิวฏฺฏกปฺป?ทั้ง ๒ นี้ ชื่อว่ายุคหนึ่ง เป็น?อันตรกัลป?อันหนึ่ง ๖๔ ยุค คือ ๖๔ อันตรกัลปนี้เป็นมหากัลปอันหนึ่ง

พระพุทธเจ้าสร้างพระบารมีถึง ๔ อสงไขยแสนมหากัลปนี้ คิด ๆ ดูก็น่ารำคาญเหลือเกิน ที่เกิดของสัตว์ผู้ยังไม่แน่นอนมี ๒ สถาน คือ สุคติ ๑ ทุคติ ๑ มนุษย์และสวรรค์ชื่อว่า สุคติ นรก เปรต อสุรกาย ดิรัจฉาน ชื่อว่า ทุคติ ถ้าสัตว์ผู้แน่นอนแล้ว คือตั้งแต่บรรลุพระโสดาแล้วขึ้นไป แต่ยังไม่ถึงพระอรหันต์ มีแต่สุคติอย่างเดียว ถ้ายังไม่ถึงพระโสดา ชื่อว่า?อนิยโต?เป็นสัตว์ไม่แน่นอน อาจจักไปทุคติก็ได้ ถ้าได้สำเร็จอรหันต์แล้ว หมดคติ เสวยนิพพานสุข คือความสุขอันปราศจากอามิส เป็นชาติกายสิทธิ์ เป็นเอกันตบรมสุข คือเป็นความสุขอย่างสูงสุด สุขโดยส่วนเดียว อธิบายว่า เป็นความสุขเกินโลก เพราะพ้นจากความเกิดแก่เจ็บตาย พวกเราที่เป็นพุทธบริษัทควรจะวิจารณ์ให้มาก

การเวียนว่ายตายเกิดในกำเนิดภพน้อยใหญ่นี้ เทียบกับความสุขด้วยกันดู เห็นว่าความสุขไม่พอแก่ความทุกข์แน่นอน แต่เพียงความป่วยไข้หรือความตายเท่านี้ ก็ลบล้างหักความสุขเสียสิ้น เพราะเหตุนั้น ท่านผู้เต็มไปด้วยมหากรุณา ได้พิจารณาเห็นกองทุกข์เหล่านี้ ว่าเป็นภัยอันสำคัญของสัตว์ในโลก จึงปรารถนาพุทธภูมิ สร้างพระบารมี บำเพ็ญพุทธการกธรรม เพื่อให้สำเร็จเป็นพระพุทธเจ้าสิ้นกาลนาน กำหนด ๔ อสงไขยบ้าง ๘ อสงไขยบ้าง ๑๖ อสงไขยบ้าง นับด้วยมหากัลป

การที่สู้ทนทรมาน ฝ่าฝืนความลำบากอยู่ในสงสารวัฏเช่นนั้น ข้อสำคัญก็คือ ประสงค์ว่า เมื่อได้ตรัสรู้สัมมาสัมโพธิญาณแล้ว จักได้เป็นนายก นำเวไนยสัตว์ออกจากวัฏฏทุกข์ เหมือนอย่างพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้เป็นพระบรมครูของพวกเราทั้งหลาย นับแต่ได้ตรัสรู้สัมโพธิญาณแล้วก็ตั้งพระทัยประกอบพุทธกิจ เที่ยวประกาศพระพุทธศาสนา คือพระธรรมและวินัยนี้สิ้นเขตอายุถึง ๔๕ พรรษา พระองค์ผู้เดียวทรงสั่งสอนวางระเบียบแบบแผนเป็นพระวินัยบ้าง เป็นพระสูตรบ้าง เป็นพระปรมัตถ์บ้าง มากมายจนพวกเราตรวจตราไม่ตลอดทั่วถึงได้ คน ๆ เดียวทำงานได้มากถึงเพียงนี้ จะเห็นว่า พระพุทธเจ้ามีความสุขในโลกอย่างไรได้ ท่านทรงเสวยความสุขในธรรมต่างหาก อาศัยพระมหากรุณาอันเต็มเปี่ยมในพระวรสันดาน ทรงประทานพระธรรมเทศนา ชักจูงผู้ยังไม่มีศรัทธา ให้มีศรัทธาขึ้น ผู้มีศรัทธาอยู่แล้ว ให้มีศรัทธายิ่งขึ้น จนให้ได้บรรลุพระอรหันต์เป็นที่สุด พุทธบริษัทก็ย่อมทราบอยู่ด้วยกันทุกคนว่า พระพุทธเจ้าทรงสั่งสอน ประสงค์จะให้พวกเราพ้นทุกข์ในวัฏฏสงสาร ถ้าผู้เชื่อจริง ทำจริง ก็ได้สำเร็จจริงตามพระพุทธประสงค์จริงด้วย

ก็พระธรรมที่พระองค์นำมาสั่งสอนนั้นคืออะไร ก็คือพระบารมีธรรมที่พระองค์ได้สร้างสมาแล้ว สิ้นโกฏิแห่งมหากัลปเป็นอันมากนั่นเอง เพราะพระธรรมเหล่านั้นมีเต็มที่บริบูรณ์ในพระองค์ เพราะพระองค์สร้างมา พระองค์เป็นผู้ไม่จน จึงทรงพระนามว่า?ภควา?ผู้มีภาคยธรรมเป็นส่วนแจก รวมลงก็ได้แก่พระบารมี ๑๐ ประการ คือ

ทานบารมี?บำเพ็ญทานให้เต็มรอบ ๑?สีลบารมี?บำเพ็ญศีลให้เต็มรอบ ๑?เนกขัมมบารมี?บำเพ็ญพรหมจรรย์ให้เต็มรอบ ๑?ปัญญาบารมี?บำเพ็ญทางปัญญาให้เต็มรอบ ๑?วิริยบารมี?บำเพ็ญความเพียรให้เต็มรอบ ๑?ขันติบารมี?บำเพ็ญขันติความอดทนให้เต็มรอบ ๑?สัจจบารมี?บำเพ็ญสัจจความจริงให้เต็มรอบ ๑อธิฏฐานบารมี?บำเพ็ญอธิฏฐานให้เต็มรอบ ๑?เมตตาบารมี?บำเพ็ญเมตตาให้เต็มรอบ ๑?อุเบกขาบารมี?บำเพ็ญอุเบกขาให้เต็มรอบ ๑

ธรรม ๑๐ ประการนี้ ชื่อว่า?พุทธการกธรรม?เป็นธรรมสำหรับพระพุทธเจ้า และชื่อว่า?โพธิสัตตธรรม?เป็นธรรมสำหรับโพธิสัตว์ผู้ปรารถนาพุทธภูมิ ชื่อว่าโพธิสัตว์ต้องบำเพ็ญธรรม ๑๐ ประการนี้ให้เต็มรอบจึงจะได้สำเร็จ ข้อนี้ ถึงแม้พวกเราทั้งหลาย ผู้ปรารถนาจะสำเร็จโลกุตรธรรม มีพระอรหัตตผลเป็นที่สุด ก็นับในโพธิสัตว์ได้แผนกหนึ่งเหมือนกัน เพราะศัพท์ว่า โพธิสัตโต แปละว่า สัตว์ผู้ตรัสรู้อริยมรรค อริยผล ในพวกเราทั้งหลายที่มาประพฤติตามพุทธโอวาทอยู่ทุกวันนี้ ก็ปรางค์จะให้สำเร็จโลกุตรธรรมด้วยกันทุกคนมิใช่หรือ จะเห็นไปว่า พระพุทธเจ้าท่านสร้างบารมีมาเป็นนักเป็นหนา ท่านจึงสำเร็จ คนเช่นเรา จะได้สร้างมาแล้วสักกี่มากน้อยก็ไม่รู้ ที่ไหนจักสำเร็จได้ อย่าคิดไปเช่นนั้น การสร้างบารมีใหญ่โตเช่นนั้น เป็นหน้าที่ของพระพุทธเจ้าต่างหาก พวกเราเป็นแต่พุทธบริษัทรับแจกบริโภคเท่านั้น พระพุทธเจ้าเปรียบเหมือนผู้ให้ทาน การสร้างสมโภคทรัพย์มาก ๆ เป็นหน้าที่ของผู้ให้ทานต่างหาก พวกเราเปรียบเหมือนผู้รับทาน ไม่ต้องสร้างสมอะไร รับบริโภคเท่านั้นเป็นพอ ใน พระบารมี ๑ ประการ ที่พระพุทธเจ้าทรงแจกให้เป็นทานแก่พวกเราทั้งหลายนั้น ถ้าผู้ใดตั้งใจรับบริโภค คือ ทำจริง แต่อย่างเดียวก็อาจสำเร็จได้

บัดนี้จักแสดงพระบารมีทั้ง ๑๐ นั้น คัดเอาแต่อย่างพอใจ ในพระบารมีประเภทหนึ่ง ๆ ซึ่งเห็นว่าพอจะทำตามได้ และอาจให้สำเร็จมรรคผลนิพพานได้จริงด้วย มาเรียงลำดับไว้เป็นกัณฑ์ ๆ ให้พุทธบริษัทเลือกคัดปฏิบัติให้ต้องตามนิสัยของตน ๆ

วันนี้จักแสดง?ทานบารมี?ก่อน

ทานํ นาม?ชื่ออันว่า การให้ทานนี้ เป็นพุทธประเวณีของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ได้สร้างสมมาเต็มรอบแล้ว จึงได้นำมาแจกแก่พุทธบริษัท พุทธบริษัทผู้ได้รับแจกก็ได้ปฏิบัติสืบกันมา แต่ครั้งพุทธกาลจนบัดนี้ ล่วงกาลมานานถึง ๒๔๗๐ ปีแล้ว ทานนั้นก็ยังบริบูรณ์อยู่ในระหว่างแห่งพุทธบริษัท

ทานนั้นจัดเป็น ๓ ประเภท อย่างต่ำ ๑ อย่างกลาง ๑ อย่างสูง ๑ อย่างต่ำนั้น คือ ต่ำเลวกว่าที่เราบริโภค อย่างกลางนั้น เสมอกับตนบริโภค อย่างสุนั้น ยิ่งกว่าที่ตนบริโภค วัตถุทานนั้นมี ๔ เรียกว่า ปัจจัย ๔ คือวัตถุเป็นเครื่องเกื้อกูลอุดหนุนซึ่งร่างกาย จึงชื่อว่าปัจจัย ได้แก่ จีวร บิณฑบาต เสนาสนะ คิลานเภสัช วัตถุทาน ย่นลงได้ ๔ เท่านี้

คำที่ว่าให้จีวรเป็นทานนั้น พึงถือเอาเนื้อความดังนี้ การให้ผ้าเป็นทาน ไม่ว่าผ้าท่อนเล็ก ท่อนใหญ่ สุดแต่จะสำเร็จกิจนั้น ๆ ได้ ชื่อว่าเป็นจีวรทานทั้งสิ้น บิณฑบาตทานนั้น ให้อาหารเป็นทาน ไม่เลือกประเภทใด สุดแต่เป้นของสำเร็จอาหารกิจ? ได้ชื่อว่าบิณฑบาตทานทั้งสิ้น เสนาสนทานนั้น คือให้ที่อยู่ที่อาศัยสำหรับ กันแดด กันฝน กันร้อน กันหนาว ตลอดไปถึง เตียงตั่ง มุ้งม่าน ฟูกเบาะ กระโถน กาน้ำ เครื่องใช้สำหรับเสนาสนะทั้งมวล ชื่อว่าเสนาสนทานทั้งสิ้น เภสัชทานนั้น คือให้ยาแก้โรคเป็นทาน สุดแท้แต่เป็นยาสำหรับแก้โรคประเภทใดได้ ตลอดถึงหมากพลูบุหรี่ ชื่อว่า เภสัชทานทั้งสิ้น

ส่วนที่พรรณนามานี้ เป็นส่วนวัตถุทานภายนอก เป็นเครื่องเกื้อกูลแก่พุทธศาสนา พระพุทธศาสนาตั้งมาได้สิ้นกาลยืดยาวถึงเพียงนี้ ก็อาศัยทานของทายกทายิกาที่ปฏิบัติสืบ ๆ กันมานั้นเอง ถึงเป็นวัตถุทานภายนอก ก็ให้เกิดความยินดีแก่ผู้ให้และผู้รับอย่างเบิกบาน ให้เจริญความสุขทั้งชาตินี้ชาติหน้าโดยแท้ จึงเป็นของควรทำ ส่วนบุรพบุรุษก็ได้พาทำมาแล้วโดยลำดับ สำเร็จด้วยกรุณาเจตนา และจาคเจตนา มีเจตนาเหมือนกันกับการรักษาศีล

บัดนี้จักแสดงวัตถุทานภายในให้เข้าใจไว้ จะแสดงแต่ย่อ ๆ ให้พุทธบริษัทไปตรองเอาเอง ยกตัวอย่างเหมือนผู้ประพฤติพรหมจรรย์ จะเป็นนักบวชประเภทใดก็ตาม ถ้ามีเมถุนวิรัติ ชื่อว่าได้บริจาคมหาทาน ๕ ประการ มหาทาน ๕ ประการนั้น คือ ชีวิตบริจาค ๑ อังคบริจาค ๑ ภริยาบริจาค ๑ ปุตตบริจาค ๑ ธนบริจาค ๑

ชีวิตบริจาค?นั้น คือสละชีวิตถวายพรหมจรรย์ ถึงแม้ชีวิตจะแตกดับไปก็ไม่ยอมให้เสียศีลเสียสัตย์ ชื่อว่า ชีวิตบริจาค

อังคบริจาค?นั้น คือสละอัตตภาพร่างกายแก่ที่เคารพของตน คือมอบกายถวายตัวเป็นข้าในวัตถุอันเป็นที่เคารพ เหมือนอย่างพุทธบริษัทมอบกายถวายตัวเป็นข้าพระรัตนตรัย เป็นตัวอย่าง ชื่อว่า อังคบริจาค

ภริยาบริจาค?นั้น พึงเข้าใจว่า เป็นบุรุษเป็นสตรี ต้องมีสามีภรรยาด้วยกันทุกคน ผู้ที่ตั้งเจตนา เว้นว่า เราจักไม่มีสามีภรรยาตลอดชีวิต ชื่อว่า ภริยาบริจาค

ปุตตบริจาค?นั้น เมื่อสละสามีภรรยาเสียแล้ว ก็เป็นปุตตบริจาคอยู่เอง

ธนบริจาค?นั้น ผู้ประพฤติพรหมจรรย์ ไม่ต้องเป็นห่วงด้วยโภคทรัพย์ คือ ตามธรรมดา มนุษย์เราคนหนึ่ง ๆ ต้องมีที่บ้านที่สวนที่นา หรือมีการค้าขายแผนกหนึ่งทุกคน ผู้ประพฤติพรหมจรรย์ ชื่อว่าได้ให้ที่สวนที่บ้านที่นา ให้โอกาสการค้าขายเป็นทาน ไม่ไปแย่งชิงกรรมสิทธิ์ในหน้าที่นั้น จึงชื่อว่า ธนบริจาค

จาคเจตนาทั้งหลายเหล่านี้นับเข้าในมหาทาน ถ้าผู้บำเพ็ญมหาทานเหล่านี้ให้เต็มรอบ ก็ชื่อว่าผู้รับแจกทานอันพระพุทธเจ้าได้ทรงแจก พระพุทธเจ้าได้เสวยความสุขฉันใด เราก็คงได้รับความสุขฉันนั้น ก็ยิ่งกว่านี้ยังมีอีก ความโลภ ความโกรธ ความหลง ๓ อย่างเท่านี้ เป็นมูลแห่งอกุศล ถ้าผู้บริจาคได้เป็นยอดทานบารมี โลภะ โทสะ โมหะ จัดเป็นอย่างหยาบ อย่างกลาง อย่างละเอียด อย่างหยาบ สละด้วยศีล อย่างกลาง สละด้วยสมาธิ อย่างละเอียด สละด้วยปัญญาวิปัสสนาญาณ พุทธบริษัทพึงเข้าใจว่า แต่ทานบารมีอย่างเดียวเช่นนี้ ก็อาจให้ผู้บำเพ็ญ สำเร็จมรรคผลนิพพาน โดยไม่ต้องมีความสงสัย ได้แสดงประเภทแห่งทานบารมี พอเป็นทางบำรุงสติปัญญาแห่งพุทธบริษัท พอสมควรแก่เวลาด้วยประการฉะนี้ ฯ?


ลิงค์สารบัญบารมี ๑๐

ทศบารมีวิภาค - ทานบารมี

ทศบารมีวิภาค - ศีลบารมี

ทศบารมีวิภาค - เนกขัมมบารมี

ทศบารมีวิภาค - ปัญญาบารมี

ทศบารมีวิภาค - วิริยบารมี

ทศบารมีวิภาค - ขันติบารมี

ทศบารมีวิภาค - สัจจบารมี?

ทศบารมีวิภาค - อทิฏฐานบารมี

ทศบารมีวิภาค - เมตตาบารมี

ทศบารมีวิภาค - อุเบกขาบารมี

?

?

แก้ไขล่าสุด (วันพฤหัสบดีที่ 02 ธันวาคม 2010 เวลา 17:27 น.)

 

ความคิดเห็นของคุณ

BBCODES_BOLDBBCODES_ITALICBBCODES_UNDERLINEBBCODES_STRIKETHROUGHBBCODES_SUBSCRIPTBBCODES_SUPERSCRIPTBBCODES_EMAILBBCODES_IMAGEBBCODES_URLBBCODES_LISTBBCODES_ULISTBBCODES_QUOTEBBCODES_CODEBBCODES_CONTENTID
SMILEYS_VERY_HAPPYSMILEYS_SMILESMILEYS_WINKSMILEYS_SADSMILEYS_SURPRISEDSMILEYS_SHOCKEDSMILEYS_CONFUSEDSMILEYS_COOLSMILEYS_LAUGHINGSMILEYS_MADSMILEYS_RAZZSMILEYS_EMBARRASSEDSMILEYS_CRYINGSMILEYS_EVILSMILEYS_TWISTED_EVILSMILEYS_ROLLING_EYESSMILEYS_EXCLAMATIONSMILEYS_QUESTIONSMILEYS_IDEASMILEYS_ARROWSMILEYS_NEUTRALSMILEYS_MR_GREENSMILEYS_GEEKSMILEYS_UBER_GEEK
YOURALIAS:
ชื่อเรื่อง:
FULLTEXT:
Random Content

โอวาทหลวงพ่อวันนี้

การอดทนต่อความทุกข์ นี่เป็นภารกิจของเรา

alt

การอดทนต่อความทุกข์ นี่เป็นภารกิจของเรา

อย่าถือเหตุภายนอกที่เข้ามาว่ากวนใจเรา เหตุภายนอกนี่ห้ามเขาไม่ได้

ความวุ่นวายในกิจการงาน กิจที่เหตุที่จะต้องแบกภาระต่าง ๆ

เป็นเรื่องของการเกิดถือว่าเป็นเรื่องธรรมดา

งานมันเหนื่อยเท่าไรเราต้องเข้าใจ มันเป็นเรื่องของงาน ว่าเราเลือกเกิดมาทำไม

ถ้ารู้ว่างานมันยุ่งล่ะ เลือกเกิดมาทำไม

เรามันเลือกเกิดมาแล้วนี่เราก็ต้องยุ่งแบบนี้

เมื่อยุ่งมาแล้วก็ต้องยุ่งเพื่อใช้หนี้มัน

เพื่อไม่ยุ่งต่อไป ทำทุกสิ่งทุกอย่างให้มันครบถ้วน

อย่าทำจิตใจให้มันเข้าไปกวนประสาทตัวเอง

ถือว่าภาระหน้าที่มียังไง ทำไปเพื่อความอยู่เป็นสุข

เราชำระหนี้ส่วนที่เป็นอกุศล เพราะการอดทนต่อความทุกข์ นี่เป็นภารกิจของเรา

?

?

รวมโอวาทหลวงพ่อวันนี้

ค้นหาบทความทุกหมวด

รวมบทความน่าสนใจ

สนทนาอย่างบัณฑิตหรืออย่างโจร
อังคาร, 17 สิงหาคม 2010
สนทนาอย่างบัณฑิตหรืออย่างโจร พระเจ้ากรุงสาคลนครได้ทรงฟังพระนาคเสนเฉลยปัญหาได้กระจ่างแจ้ง ก็มิได้มีทางที่จะซักไซร้ จึงหันเหถามปัญหาอื่นอีกว่า " ข้าแต่พระนาคเสน พระผู้เป็นเจ้าจะสนทนากับโยมต่อไปได้หรือไม่ " พระนาคเสนตอบว่า " ถ้ามหาบพิตรจะสนทนาตามเยี่ยงอย่างบัณฑิต อาตมภาพก็จะสนทนากับมหาบพิตรได้ ถ้ามหาบพิตรจะสนทนาตามเยี่ยงอย่างขอ พระราชา... อ่านเพิ่มเติม...
ดับ ? เกิด
อังคาร, 13 เมษายน 2010
ดับ – เกิด เมื่อเพื่อนผู้นั่ง ข้างหน้ารถกับข้าพเจ้าผู้ขับ เล่าเรื่องตรงกันข้าม แล้วเราก็มาถกกันหลายเรื่อง เช่น บุญกรรมหรือบาปกรรม ตาย แล้วกลับมาเกิดอีกหรือไม่ วิญญาณมีจริงไหม นรกสวรรค์มีจริงไหม เราได้พยายามนำเอาประสบการณ์ชีวิตเก่าๆ ที่ผ่านมาแล้วขึ้นมา เล่า เพื่อจะช่วยกันพิจารณาหาเหตุผลต่างๆ ... อ่านเพิ่มเติม...
เหตุแห่งความฝัน (สุปินปัญหา) มิลินทปัญหา
พุธ, 03 พฤศจิกายน 2010
มิลินทปัญหา สุปินปัญหา ที่ ๑๐ สมเด็จพระเจ้ามิลินท์ภูมินทราธิบดีมีพระราชโองการตรัสว่า ภนฺเต นาคเสน ข้าแต่พระนาคเสนผู้ปรีชา สพฺเพ นรนาริโย หญิงชายทั้ง หลายทั้งปวง อิธ โลกสฺมึ ในโลกนี้ นอนฝัน?กลฺยาณํปิ เป็นบุญก็ดี ปาปํปิ เป็นบาปก็ดี ทิฏฐปุพฺพํปิ ฝันที่ตนเคยได้เห็นมาก่อนก็ดี อทิฏฺฐปุพฺพํปิ ฝันที่ตนไม่ได้เคยเห็นมาก็ดี เขมํปิ มีเกษมสุขก็ดี สภยํปิ ... อ่านเพิ่มเติม...
รวมเกร็ดธรรมะ จาก พระอาจารย์วิรัช โอภาโส ต่อ
ศุกร์, 04 ธันวาคม 2009
รวมเกร็ดธรรมะ จาก พระอาจารย์วิรัช โอภาโส ต่อ ซื้อที่ดินถวายสร้างศาลา? ๑๒? ไร่ ประมาณปี? พ.ศ.? ๒๕๒๗-๒๕๒๘?? ทั้งสองปีนั้นอาตมากำลังจะเดินทางไปต่างประเทศกับหลวง พ่อทั้งสองปี?? ท่านพระครูสังฆรักษ์สุรจิต?? กลับจากตรวจงานกับหลวงพ่อ? เล่าว่าหลวงพ่อไปยืน อยู่ตรงลูกกรงศาลา ๑๒ ไร่?? มองดูทุ่งนาแห้งแล้ง? ??ตรงที่สร้างศาลา ๑๒ ไร่ปัจจุบัน? แล้วพูดว่า... อ่านเพิ่มเติม...
ใครรัก ใครชัง ช่างเถิด หลวงปู่ขาวและหลวงปู่ดูลย์
พุธ, 30 ธันวาคม 2009
ใครรัก ใครชัง ช่างเถิด ใครเชิด ใครแช่ ช่างเขา ใครเบื่อ ใครบ่น ทนเอาใจเรา สบายแล้ว เป็นพอ หลวงปู่ขาวและหลวงปู่ดูลย์ ? 
เทศน์ของหลวงปู่แหวน สุจิณฺโณ ณ วัดดอยแม่ปั๋ง กัณฑ์ที่ ๑ (ต่อ) ๑๐ ธันวาคม ๒๕๑๕
ศุกร์, 11 ธันวาคม 2009
เทศน์ของหลวงปู่แหวน สุจิณฺโณ? ณ วัดดอยแม่ปั๋ง? กัณฑ์ที่ ๑ (ต่อ) ๑๐ ธันวาคม ๒๕๑๕ ถาม? หลวงปู่ให้ละวางให้หมด อย่างบางคนเรารักเขา แล้วก็ละวาง อย่างนี้เรียกว่าใจร้ายไหม ตอบ? จะนำมาหลายสิ่ง มันเลยรก มันก็อยู่ที่ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ นี่แหละ ศีลห้าก็ประจำอยู่ที่นี่ ขาสอง แขนสอง หัวหนึ่ง รูป เสียง กลิ่น รส ธรรมารมณ์ทั้งห้านี่ ก็ปล่อยให้เขาผ่านมาแล้วผ่านไป ผ่านไป... อ่านเพิ่มเติม...
น้ำไหลนิ่ง
อาทิตย์, 28 ตุลาคม 2012
น้ำไหลนิ่ง เอ้า!....ตั้งใจทุกคน อย่าทำจิตให้มันเพ่งไปที่คนโน้นคนนี้ ทำความรู้สึกคล้ายๆกับเรานั่งอยู่บนภูเขา อยู่ในป่าแห่งหนึ่ง คนเดียวเท่านั้นแหละ ตัวเราที่นั่งอยู่เฉพาะปัจจุบันนี้มีอะไรบ้าง มีแต่กายกับจิตเท่านั้น โดยตรงจะมีกาย กับจิตสองอย่างเท่านั้น กายคือสิ่งทั้งหมดที่เรานั่งอยู่ในก้อนนี้...เป็นกาย จิตก็คือสิ่ง... อ่านเพิ่มเติม...
ธรรมเป็นตัวธรรมชาติภายในจิต หลวงปู่หลุย จันทะสาโร
พุธ, 30 ธันวาคม 2009
ธรรมเป็นตัวธรรมชาติภายในจิต และมีเพียรให้รู้ตามธรรมชาติ จึงชื่อว่ารู้อริยสัจ ราคะโมหะ โทสะ?? ต้นไม้ ภูเขา สัตว์ก็เป็นธรรมชาติของเขา เป็นเช่นนั้น แต่ไหนแต่ไรมาเราไม่ควรไปยึดไป แต่งให้เป็นตัณหาก่อเรื่องทุกข์ให้สัตว์เหล่านั้น กลายเป็นทุคติ นรกไป หลวงปู่หลุย จันทะสาโร วัดถ้ำผาบิ้ง อ.วังสะพุง จ.เลย  
พระธรรมเทศนาเรื่อง "วู่วาม" โดยหลวงปู่หล้า เขมปตฺโต
เสาร์, 20 พฤศจิกายน 2010
พระธรรมเทศนาเรื่อง "วู่วาม" โดยหลวงปู่หล้า เขมปตฺโต วันหนึ่งหลวงปู่หล้าได้วิสัชนาขึ้นว่า “อารมณ์วู่วามนั้น? หากบุคคลใดรู้ตัวก็ต้องถือว่าเป็นคนมีปัญญาแล้ว? และหากถ้ามันเห็นว่าไม่มีประโยชน์มันก็จะวางไปเอง? แต่ถ้าหากเห็นว่ามีประโยชน์มันก็วางไม่ได้ อย่างไรก็ตาม? มันจะถึงกับฆ่าหรือตีเขาหรือไม่ ข้อนี้ก็เป็นส่วนที่จะต้องรู้อีก?... อ่านเพิ่มเติม...
การพิจารณาโทษของพระยายม จากหนังสือไตรภูมิ (หลวงพ่อพระราชพรหมยาน) ตอนที่ ๓
จันทร์, 08 พฤศจิกายน 2010
การพิจารณาโทษของพระยายม จาก หนังสือ?ไตรภูมิ โดย พระเดชพระคุณหลวงพ่อพระราชพรหมยาน การพิจารณาโทษของพระยายม ท่านสาธุชนทั้งหลายและพระคุณเจ้าที่เคารพ เมื่อวันพุธก่อนกระผมได้นำท่านพุทธศาสนิกชน และบรรดาพระคุณเจ้าที่เคารพไปนั่งพักอยู่ที่สำนักของพระยายมแล้วก็กำลังนั่งที่เก้าอี้แก้วมณี อันนี้บรรดาญาติโยมพุทธบริษัทและ... อ่านเพิ่มเติม...
พระอภิธัมมาติกาบรรยาย (๒) โดย หลวงปู่ฝั้น อาจาโร
เสาร์, 13 พฤศจิกายน 2010
พระอภิธัมมาติกาบรรยาย (๒) โดย หลวงปู่ฝั้น อาจาโร วัดป่าถ้ำขาม จังหวัดสกลนคร ๙. “เนววิปากนวิปากธมฺมธมฺมา” ต่อไปนี้จักแสดงในบทที่ ๙ ต่อไปว่า?“เนววิปากนวิปากธมฺมธมฺมา”?นี้ต่อไป โดยเนื้อความว่า ธรรมทั้งหลายมิใช่วิบากมิใช่เหตุ แปลว่าธรรมอันไม่มีวิบาก ไม่มีเหตุ ดังนี้ อธิบายว่า ธรรมที่ไม่มีทั้งเหตุทั้งผล เปรียบเหมือนบุคคลที่นอนหลับฝันไปว่า... อ่านเพิ่มเติม...
สันธิเภทชาดก ว่าด้วยโทษที่เชื่อถือคำส่อเสียด
ศุกร์, 19 ตุลาคม 2012
สันธิเภทชาดก ว่าด้วยโทษที่เชื่อถือคำส่อเสียด พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภ เปสุญญสิกขาบท จึงตรัสพระธรรมเทศนานี้ ดังนี้ ได้ยินว่า สมัยหนึ่งพระศาสดาได้ทรงสดับว่า ภิกษุฉัพพัคคีย์ ๑ นำความส่อเสียดป้ายร้ายเข้าไปให้ จึงรับสั่งให้เรียกภิกษุฉัพพัคคีย์ เหล่านั้นมาแล้วตรัสถามว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกเธอนำความ... อ่านเพิ่มเติม...
บวชเณรที่วัดถ้ำผาปู่ ตอนที่ 2 เณรเด๋อ
เสาร์, 20 ตุลาคม 2012
? ตอน เณรเด๋อ? ? ตอนนั้นผมตื่นเต้นนะ กลัวจะท่องขานนาคไม่ได้ มีครูบาเข้ามาสอนสอนห่มจีวรแต่เช้า แหมเป็นเณรที่ก็เท่ห์เหมือนกันนะ ถึงเวลาจะเข้าพิธีตกใจ ทำไมพระอุปัชฌาย์เยอะจัง ใหญ่ๆโตๆทั้งนั้น ตื่นเต้นสิ ไม่ใช่เค้าจะมาบวชให้ผมคนเดียงหรอกนะ มีเณร กับ พระอีก 2 รูปบวชด้วย แต่บวชแยกกัน ของผมเป็นท่านเจ้าอาวาสกับพระพรรษาเยอะอีกรูปหนึ่งจำชื่อไม่ได้แล้ว... อ่านเพิ่มเติม...
กฎของธรรมดา
เสาร์, 27 มีนาคม 2010
หลวงพ่อพระราชพรหมยาน กฎของธรรมดา 1) อารมณ์ของธรรมดาจริง ๆ นี่ฉันจะบอกให้ คนที่ยอมรับนับถือการเกิดขึ้น การเสื่อมไปของร่างกาย การดับไปของร่างกายจริง ๆ โดยมีอารมณ์ไม่หวั่นไหวมาก มีการกระทบจิตบ้างแต่ถือกฎของธรรมดา อารมณ์นี้มันจะรักพระนิพพาน เพราะอะไร เพราะ มันเกลียดตัวเกิด เกิดนี่มันธรรมดาจริง ๆ แล้วมันเบื่อเกิด ขึ้นมาแล้ว ไอ้ตัวทุกข์มันตามมา... อ่านเพิ่มเติม...
การรู้จักคุณพระสงฆ์ พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจนฺโท)
เสาร์, 28 พฤศจิกายน 2009
การรู้จักคุณพระสงฆ์ พระธรรมเทศนาโดย พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจนฺโท) ตีพิมพ์ใน วารสาร ธรรมจักษุ ปีที่ ๘๓ ฉบับที่ ๓ ธันวาคม ๒๕๔๑ แต่ก่อน ๆ มา พระเถรเจ้าทั้งหลาย ที่ได้บำเพ็ญเพียรในสมถะหรือวิปัสสนา เมื่อได้ตั้งใจไว้ว่า เราจะทำโลกุตรธรรมให้สำเร็จในเดือนทีแรก ครั้นเดือนแรกไม่สำเร็จ ก็ตั้งใจไว้ว่าเราจะทำให้สำเร็จในเดือนที่ ๒ ครั้นทำในเดือนที่ ๒... อ่านเพิ่มเติม...